 |
NEW YORK
Dit werk van Lenny Oosterwijk is te zien in gallerie De Noorderzon op de Zaagmolendrift te Rotterdam.
|
| |
| |
|
|
 |
|
Theo "Rembo en Rembo" Wesselo
Foto's van Hausmagger met Theo Wesselo
door
Lenny Oosterwijk in UITAGENDA ROTTERDAM zomer 2010.
"Ik ben dakloos geweest. Wat ik trouwens iedereen kan aanraden"
www.hausmagger.nl
|
| |
|
|
Nelis Oosterwijk
Foto van kunstenaar Nelis oosterwijk, mijn vader.
Ik fotografeerde Nelis in zijn atelier op de van der Sluysstraat in Rotterdam. Vanaf 18 april exposeert hij samen met Karin de Visser in gallerie de Noorderzon op de Zwaanshals 263 te Rotterdam. Komt dat zien!
nelisoosterwijk.nl
|
| |
| |
|
|
Ernest van der Kwast
Foto's van Ernest van der Kwast door
Lenny Oosterwijk in UITAGENDA ROTTERDAM april 2010.
" Mijn moeder vindt het niet leuk dat ik mijzelf en mijn familie zo bloot geef."
www.ernestvanderkwast.nl
|
| |
| |
|
|
Ontwerp voor Historisch Museum Rotterdam
Art direction Expositie Rotterdammers Up door Lenny Oosterwijk.
Hierboven een schets ontwerp van 1 van de meubels die Lenny Oosterwijk samen met Erik de Geus maakten.
Art director Lenny Oosterwijk vroeg oa Luuk Bode, Raoul Deleo, Johan Kleinjan, Rob Kemerink, Karlijne Brand, Thijs Wolzak en Jonathan Kuijs om bijdrages te leveren.
Opening Rotterdammers Up 18 april 2010.
www.hmr.rotterdam.nl
|
| |
| |
|
|
Joep van Lieshout
Foto's van Joep van Lieshout door Lenny Oosterwijk in UITAGENDA ROTTERDAM maart 2010.
" Over die vaten proberen mensen omhoog te kruipen of
ze houden zich vast. Je ziet hoe ze aan de top proberen te komen, hoe ze zich
vasthouden, proberen te overwinnen, proberen te leven met ups en downs. Het is
de tragiek van het leven."
|
|
|
| |
|
|
 |
|
International Filmfestival Rotterdam 2010
More then forty catchy portraits of directors and actors of this
years IFFR 2010 edition.
These 30 second films were
directed by Lenny Oosterwijk. The concept of these films is waiting. Waiting
for the bus, waiting for love, waiting for nothing...
Watch the films here:
http://www.youtube.com/user/CityMediaRotterdam#p/c/5E78297767C7121C
|
| |
|
|
 |
|
Turken door Otto Snoek
Otto Snoek maakte in opdracht van Kosmopolis Rotterdam
15 beeldverhalen van zakenlui, kunstenaars, managers en onderzoekers in
Rotterdam, het Rührgebied en Istanbul.
Art direction door Lenny Oosterwijk in samenwerking met Erik
de Geus (3d) en Brandendzant (2d).
05-02-2010 - 27-03-2010 buiten op het Afrikaanderplein in Rotterdam
|
| |
|
|
|
|
Birgit Schuurman
Foto's van Birgit schuurman in UITAGENDA ROTTERDAM februari 2010.
"Ik kom graag in Rotterdam".
|
| |
|
|
| |
| |
|
|
|
|
Martin van Waardenberg
Foto's van Martin van Waardenberg in UITAGENDA ROTTERDAM december 2009.
"Ik vind dat je alles mag zeggen".
|
| |
|
|
|
|
Helsinki
Photo's of Helsinki in BLVD MAN autumn 2009.
We gaan van het ene nachthol naar het andere. Al snel hebben we een weddenschap: wie het eerst een Fin ziet lachen. Na vele uren horen we een jonge vrouw in gothic-outfit een schelle lach uitstoten. Een sterfgeval?
|
| |
|
|
|
Ramsey Nasr
Lenny Oosterwijk fotografeerde Ramsey Nasr voor Uitagenda Rotterdam. Oktober 2009
"Ik stel hoge eisen aan de liefde. Ja, ik streef naar de ultieme liefde"
ramseynasr.nl
|
|
| |
|
|
|
| |
|
|
|
Brazil!
Het Nederlands Fotomuseum presenteert de Braziliaanse beeldcultuur van vandaag. Art direction door Lenny Oosterwijk in samenwerking met Erik de Geus (3d) en Brandendzant (2d).
30-05-2009 - 27-09-2009 in de grote zaal van het Nederlands Fotomuseum
|
|
| |
|
|
|
I LAND.nu
Lenny Oosterwijk en Raoul Deleo bedachten Rotterdam waterfalls en Kyoto aan de Maas. Dit zijn een paar ideeen van I LAND. International land for art nature and design.
Er
is een steeds sterkere behoefte aan ontspanning in natuurgebieden. Door
de stedelijke ontwikkelingen is het aantal prikkels die bewust en
onbewust worden waargenomen niet meer door de mens te verwerken. Dit
kost veel energie en hierdoor ontstaat stress. De natuur heeft een
helend effect. De zintuigen komen weer tot rust. I LAND maakt stads oase's. Deze stadsoase's worden gecreëerd door wetenschappers en kunstenaars uit diverse disciplines. Creative director Lenny Oosterwijk zoekt kunstenaars, biologen, architecten, schrijvers, wetenschappers en politici om mee te denken over I LAND.
iland.nu
|
|
| |
|
|
|
| |
|
|
|
WHY NOT
Otto Snoek met grote expositie in het Nederlands fotomuseum Art director Lenny Oosterwijk (o.a. Rails en City Media Rotterdam) is uitgenodigd om de tentoonstelling WHY NOT een spannende vorm te geven, die aansluit bij de thematiek van Otto Snoek.
Al meer dan tien jaar fotografeert Otto Snoek (1966) in zijn geboortestad Rotterdam. Gewapend met zijn camera begeeft hij zich bij voorkeur temidden van winkelend, uitgaand, feestvierend of voetbalminnend publiek. Met zijn confronterende kleurenfoto’s legt Snoek de hedendaagse massacultuur in de grote stad vast. Daarbij heeft hij een geheel eigen fotografische stijl ontwikkeld. Hij werkt snel, zoekt momenten die buiten het eigenlijke feest- of ander gebeuren liggen, plaatst personen die elkaar niet kennen bij elkaar in één kader en weet zijn beelden tot de randen te vullen met details. Snoeks beelden zijn daardoor stuk voor stuk visuele spektakels, waar je lang naar kan blijven kijken. Als ‘straatfotograaf’ zet hij een belangrijke traditie voort waartoe onder anderen ook Ed van der Elsken, Joel Meyerowitz en Martin Parr behoren. De titel van de tentoonstelling geeft aan dat Otto Snoek de vraag, hoe te oordelen over wat zijn foto’s tonen, uiteindelijk bij de kijker zelf legt.
7 maart t/m 17 mei 2009 in de grote zaal van het Nederlands Fotomuseum
|
| |
| |
|
|
|
Sabrina Starke geniet van de plotselinge beroemdheid.
Foto's van Sabrina Starke in Uitagenda Rotterdam (februari 2009) door Lenny Oosterwijk
“ Als ik een idee heb voor een song, zing ik het meestal in op mijn telefoon"
|
|
| |
|
|
|
City Media Rotterdam vs IFFR 2009
From friday afternoon, 30 January, City Media Rotterdam presents a special program of ‘ festival flavour’. On 14 screens at metrostation Beurs, right in the city centre, 32 catchy portraits of directors, actors and filmfreaks of this years IFFR ’09 edition will appear.
The 32 films were directed by Lenny Oosterwijk text Michael Barzilay and Sebastiaan Hendriks
|
| |
| |
|
|
|
City Media Rotterdam
Lenny Oosterwijk is art director bij City Media Rotterdam
Rotterdammers worden sinds november 2008 geïnformeerd door creatieve visuele boodschappen in
openbare ruimtes zoals metrostations. Rotterdam introduceert hiermee
als eerste stad in Nederland het nieuwe medium City Media.
citymediarotterdam.nl
|
|
| |
|
|
|
Georgina Verbaan
Photo's of Georgina Verbaan in Uitagenda Rotterdam (januari 2009)
“ Ik ben een kat "
|
|
| |
|
|
|
Arnon Grunberg
Photo's of Arnon Grunberg in Vrij Nederland (october 2008)
“ De angst om te vallen is nooit weg "
grunberg.nl
|
|
| |
|
|
|
Richard von Weizacker
Photo's of Richard von weizacker in BLVD MAN summer 2008.
|
|
| |
|
|
|
Ellen ten Damme
Photo's of Ellen ten Damme in UITagendaRotterdam (may)
“ Amsterdam dat museumachtige, dat alles netjes moet blijven daar hou ik helemaal niet van. Die rauwheid van Rotterdam vind ik mooi "
ellentendamme.nl
|
|
| |
|
|
|
|
Art in China
De prijzen van moderne Chinese kunst schieten omhoog. Alles over de nieuwe culturele revolutie. Portretten van Chinese kunstenaars nu in Vrij Nederland( 19 april 2008 ).
Maleonn, Wenda Gu, Li Songsong, Wenda Gu, Zhang Dali, Zhang Xiaogang, Yue Minjun, Liu Xiaodong en Chai Yi Ming in een 18 pagina's tellende reportage over de kuntscene in Beijing en Shanghai. Lenny Oosterwijk bezocht deze kunstenaars in China en maakte portretten in hun ateliers.
Met dank aan Dai Weiping, Florence Zhou, Shanghai Duolon Museum of Modern Art(www.duolonart.com), Groningermuseum (groningermuseum.nl) en het drentsmuseum (drentsmuseum.nl)
|
| |
|
|
|
|
Hong Kong Visions
Lenny
Oosterwijk, Ed van der Elsken en 8 andere fotografen exposeren in het
muziekgebouw aan t IJ van 4 april tot en met 17 april 2008
Lenny Oosterwijk in de Pers: “
In de architectuur is het het meest fysiek aanwezig, maar in feite is
geheel Hongkong ermee doordrenkt: de toekomst, daar gaat het om, voor
het verleden heeft men weinig oog. Hongkong staat op een kruispunt in
de geschiedenis. De stad ontwikkelt zich in een moorddadig tempo. Het
is daarom heel spannend om er te zijn. De ontwikkeling kan nog alle
kanten op gaan. Momenteel nemen de Chinezen alles over uit het westen.
Maar niet zomaar. China is heel lang een gesloten land geweest, en nu
ze voor het eerst in aanraking komen met het westen creëert dat een
explosieve ontwikkeling. In Nederland heb je een Armaniwinkel, in
Hongkong heb je een Armaniwarenhuis. De mensen kijken momenteel naar
wat bij hen past. De identiteit van de stad is nog niet
uitgekristalliseerd, dat is nu aan het gebeuren. Er heerst enorm veel
energie in de stad, de mensen staan erg open voor nieuwe invloeden. Het
gevolg is dat er veel aspecten uit de geschiedenis verloren gaan. Als
fotograaf ben ik erg geïnteresseerd in het vastleggen van de
hedendaagse explosieve ontwikkeling. Ik heb deze foto uitgekozen omdat
hij heel goed weergeeft op welk punt Hongkong staat: Look left look
right. Het kan nog alle kanten op. "
http://www.hongkongvisions.com
|
|
|
| |
|
|
|
John de Wolf
Photo of John de Wolf in UITagendaRotterdam (april)
“ Meedogenloos tot het bittere eind "
|
|
| |
|
|
|
San Francisco
Photo's of San Francisco in BLVDMAN (march 2008)
|
|
| |
|
|
 |
|
Gedachten kracht van Susan Smit
Photo's of Susan Smit in UITagendaRotterdam (march)
“ Nu voel ik me weer onderdeel van de natuur. Daarvoor
hoef ik niet eens buiten de stad te wonen, want ook hier heb je de maan
en bomen, vogels en grassprieten. De dynamiek van de stad heb ik nodig.
Ik voel me veiliger en levendiger in een stad.
Ik geloof ook dat gedachtekracht een uitwerking heeft op de werkelijkheid.
Het is een ijle, voelbare vorm van energie. Alles in de wereld is
energie en met elkaar verbonden met gedachtekracht de werkelijkheid
beïnvloeden doet iedereen de hele dag door "
www.susansmit.nl
|
| |
|
|
 |
|
De heftigheid van Judith Visser
Photo's of judith visser in UITagendaRotterdam (march)
“ Ik schrijf expres over hele heftige dingen, want ik wil geen saai boek
schrijven. Ik wil een verhaal dat blijft hangen, en niet alleen door
mooie woorden "
www.judithvisser.nl
|
| |
|
|
|
|
Room Eleven
Photo's of Janne Schra in Rails(march) en UITagendaRotterdam (januari)
Het lijkt wel of alles wat je wenst, echt lukt. “ Vaak zit er een hele diepe wens achter, waarop ik heel lang heb zitten broeden. Eerst heb ik een idee. Dat groeit en als ik het heb vormgegeven, is het tijd de wereld in te gooien. Je zegt het tegen iedereen en dan komen er vanzelf andere mensen om het mogelijk te maken "
|
| |
|
|
|
| |
|
|
|
|
everything is new
happy 2008
lenny oosterwijk
|
| |
|
|
|
| |
|
|
|
art direction en ontwerp: brandendzant.nl, illustratie: johan kleinjan
VILLA ZEBRA
Lenny Oosterwijk fotografeert voor museum Villa Zebra
De Villa Zebra flyer is een samenwerking tussen ontwerpbureau Brandendzant, illustrator Johan Kleinjan en Fotograaf Lenny Oosterwijk met als model de 9 jarige Jelle Simonis. Kijk ook op villazebra.nl
|
| |
| |
|
|
|
| |
|
|
|
|
Jack Wouterse
Photo's of Jack Wouterse in UITagendaRotterdam (november)
“ Ik ben een moederskindje "
|
| |
|
|
|
|
Wim T Schippers
Photo's of Wim T Schippers in UITagendaRotterdam (oktober) en RAILS (december)
“ Lachen kan je vergelijken met een orgasme. Als je goed lacht dan, bestaat er op dat moment niets anders "
|
| |
|
|
|
Hongkong, may 2007
|
|
Hongkong
Photo's of Hongkong in BLVD MAN autumn 2007.
“ If you knew for sure you wouldn’t fail at a certain thing, what would you do?” Een paar donkere ogen staren me bezwerend aan......
|
| |
|
|
|
cover Uitagenda Rotterdam, september 2007
NEW: Uitagenda Rotterdam
Artdirection by Lenny Oosterwijk
Wat is er te zien in de theaters? Zijn er nog nieuwe tentoonstellingen
en welke concerten kan ik bezoeken? Met Uitagenda Rotterdam heeft u
altijd een uitgebreid maandoverzicht van de Rotterdamse theaters,
(concert)podia en musea bij de hand. Met overzichtelijke agenda's,
achtergrondinformatie en interessante artikelen.
|
| |
| |
|
|
|
European parlement Brussel
|
|
Brussel
Photo's of Brussel in BLVD MAN summer 2007.
|
| |
|
|
|
Odessa, Ukrain.
|
|
Lust and wodka in Odessa
Photo's of Odessa in BLVD MAN spring 2007. |
| |
|
|
|
|
Boek: Jonge Noorden, INHOLLAND
Portretten van medewerkers, studenten en partners van het projectenbureau Jonge Noorden, INHOLLAND.
Hun
gedrevenheid zorgt voor een hechte verbinding tussen school en stad
waarbij maatschappelijke vraagstukken met verve bij de kop worden
gepakt.
|
| |
|
|
|
Paradise. Damascus, Syrie 2006. Photographed for Rails magazine
|
|
Looking for paradise....
Reportage for Rails magazine februari 2007.
|
| |
|
|
|
| |
|
|
|
INHOLLAND Haarlem
|
|
Architectuur opdracht INHOLLAND
Lenny Oosterwijk fotografeert alle gebouwen van INHOLLAND
|
| |
|
|
White German sheppard dog. Hirten, Gemany 2006. Photographed for Rails magazine
|
|
Raszuivere Duitse herders
De raszuivere witte Duitse herders
werden in 1933 tot ongewenst ras verklaard en sinds die tijd
systematisch uitgeroeid. Pas in 1981 keerde deze unterdog terug naar
die Heimat....
|
Een schamel verlichte trap leidt naar de kelder. Plavuizen op de vloer, tegels tegen de wand. Zoals door het hele huis.
Met een zwaai opent Achim Probst, een gedrongen Duitser van 43 met een snorretje, de deur naar een kleine, schamel verlichtte kamer.
Tegen de achterwand staat een afgehaald eenpersoons bed. Op de vloer ligt een grote geplastifceerde mand die lijkt op zo’n opblaasbaar kinderzwembadje voor in de achtertuin. Er zwerven wat speeltjes in. Aan het plafond is een uitgeschakelde tv bevestigd. Het is er koud en kil.
De kamer houdt qua sfeer het midden tussen een isoleercel en een opberghok. Automatisch flitst er een fotoonderschrift door het hoofd: in deze ruimte werd de ontvoerde 4 maanden lang vast gehouden.
Achim kan de gedachte niet lezen en grijnst.
“Dit is de kraamkamer.”
Hij geeft een tevreden klap op het bed.
“Hier slaap ik als de kleinen op komst zijn. Twee weken lang.”
Zijn wijsvinger zwiept bezwerend heen en weer door de lucht.
“Twee weken lang geen seks. Haha!”
In de kelderruimte worden per jaar twintig tot vijfentwintig puppy’s geboren. Stralend witte puppy’s die nog het meest lijken op ijsbeertjes met een extreem hoog knuffelgehalte.
“Geen belangstellende die hier met lege handen weggaat,” knipoogt Achim. Het zijn herdershonden. Duitse herdershonden in Heino-uitvoering. En tot voor kort waren ze verboden.
In de 19e eeuw doken de eerste witte herdershonden op aan het hof van de koninklijke familie van Habsburg dat indertijd over een groot deel van Europa regeerde. Vooral vrouwen waren gecharmeerd van de beesten die zo mooi bij de schimmelrijpaarden kleurden maar in fokkerskringen werden de dieren al snel verketterd en als niet raszuiver beschouwd. De witte vacht werd gezien als een albino-degeneratie, als een teken van zwakte. Bovendien baarde de kleur de fojjers van raszuivere Duitse herders zorgen. Zij wilden juist de zwarte rug en bruine poten cultiveren. De witte variant die af en toe spontaan in nesten opdook was daar een directe bedreiging voor.
Er volgde een fokverbod dat tientallen jaren stand hield. Als er al toevallig witte pups uit donkere ouders werden geboren dan volgde onvermijdelijk de doodstraf.
Alleen een paar exemplaren die begin 20e eeuw door een telg uit het puissant rijke Rockefeller-geslacht naar de VS geexporteerd werden, overleefden. Even leek er bij de Amerikanen een doorbraak te komen. Een witte herder speelde als Chinook the Wonderdog enige jaren in actiefilms maar een Lassie-effect bleef uit. Misschien omdat ze niet alleen maar mooi zijn maar tegelijk toch ook een beetje griezelig. Een beetje Heino-achtig: Hoe mooi de stem ook klinkt, hoe romantisch de liederen ook zijn, op de een op andere manier roept het foute associaties op. De witte vacht lijkt een camouflagepak waaronder een monster huist.
In werkelijkheid is het tegendeel het geval: de dieren hebben de reputatie erg zacht van aard te zijn. Ze zijn slachtoffer van vooroordelen: zo zuiver en Duits, daar moet wel iets mis mee zijn. Er zijn ook geen beroemdheden die zich opzichtig met een Witte Herder vertonen, een andere methode om salonfahig te worden. De liefhebbers willen dat nu graag zo houden. “De Witte Herder mag geen modehond worden,” waarschuwen websites. De zuiverheid mag niet in gevaar komen door een te grote vraag.
White Paradise heet de fokkerij. Op een luchtfoto ziet het complex er uit als een Al Quaeeda trainingskamp ergens op het verlaten platteland van Montana. In werkelijkheid ligt het onder de rook van het Ruhrgebied in een langs de provinciale weg geplakt gehucht met de naam Hirten.
White Paradise blijkt een keurig aangeharkt omheind terrein met drie gepleisterde huizen. “Daar boven de garage woont mijn dochter Sabrina en daar in dat huis mijn zoon Frank.”
Probst heeft de panden zelf gebouwd. Dat is zijn voornaamste bron van inkomsten: Hij koopt oude huizen, knapt ze op en doet ze dan weer van de hand.
Op de oprijlaan staat een Fiat cabrio geparkeerd met een ‘te koop’-plakkaat. “Die is van een oude man geweest. Bijna niet in gereden. Interesse?” Achim rijdt zelf in een Porsche en nog wat andere auto’s.
“White Paradise is een hobby. Puur een hobby.” De pups verkoopt hij voor zo’n 800 euro per stuk.
Het blijkt zo’n hobby die het leven van de hobbyist totaal heeft overgenomen. Zoals een postzegelverzamelaar woont in een postzegelalbum zo woont Probst met zijn gezin in een kennel. In het huis ruikt het naar honden zoals het in het olifantenverblijf van Blijdorp naar olifanten ruikt, een massieve geur waar je tegenaan kunt leunen.
Alles in het complex is afgestemd op de alom aanwezige beesten. Hier wonen niet gewoon mensen, dit is een groot hondenhok.
|
Bij binnenkomst door de schuifpui worden we meteen letterlijk omringd
door een roedel. Neuzen gaan al duwend langs de broekspijpen omhoog.
Zeven spierwitte honden. Een kleine ijszee middenin de huiskamer.
Aan de wanden hangen schilderijen van witte honden, soms voorzien van
een naam. Op het buffet staan beeldjes van witte honden. Zelfs op het
toilet zijn beeltenissen te vinden.
Maar daar blijf het niet bij. Ook het leven is vollledig aangepast. Iedere beweging wordt gecoordineerd en onderling afgestemd.
Deuren bijvoorbeeld worden niet zo maar geopend.
“Wie zit er op de gang?”
“Falko”
“Breng jij Falko naar de slaapkamer dan kan deze deur open.”
Irmi (42), echtgenote van Achim, glipt weg door de deur. Er klinkt geblaf.
“Jasmin en Cheyenne zijn loops,” legt Achim uit terwijl hij naar de roedel wijst. “We moeten ze bij Falko weghouden.”
Er klinkt hol een “ja, ze kunnen”. De deur zwaait weer open en de teven stormen de gang in. Achim sluit de deur achter hen.
Een andere deur opent en daar is Falko in de huiskamer. Alsof het een klucht is met achtervolgde overspeligen.
Weer een neus tegen de broekspijpen. Weer een brave hond.
Achim neemt plaats aan de keukentafel en legt uit hoe zijn White
Paradise in elkaar steekt. Over honden die hij uit Slovenie en
Minnesota haalde. Dat was net na 11/9, toen mochten honden ineens niet
meer alleen reizen. Onze dierenarts is haar gaan ophalen. Hij niet
zelf? “Nee, wij gaan nooit met vakantie. Althans niet allemaal
tegelijk. Er is altijd wel iemand thuis om voor de honden te zorgen.”
De zoon pakt ondertussen van het aanrecht een stuk keukenpapier en
begint onder tafel en op andere plekken kwijlsporen van de
plavuizenvloer te poetsen, een ritueel dat zich ieder uur wel een paar
keer herhaalt. Het is niet altijd kwijl, soms is het pis of sperma. Of
iets anders.
De plavuizen glimmen en nergens is enige rommel te zien. Alleen de geur blijkt niet weg te poetsen.
“Tien kilometer verderop is de eerste fok in 1983 van start gegaan.
Tien jaar later werd ik er zelf door gegrepen,” vertelt Achim.
Inmiddels heeft hij zes keer een wereldkampioen afgeleverd, zo’n hond
die op shows door keurmeesters wordt betast en gemeten alsof het een
lekkernij is. “Ik win op iedere show wel prijzen.”
Falko springt op en pakt een broodje van tafel.
Achim noemt de namen van honden alsof het familieleden zijn. Het zijn
lieve, hondvreemde namen als Assita, Lotus, zelfs Diego Maradonna. “Die
laatste is niet van mij. Die heb ik gekocht.” Hij zegt alsof hij
normaliter zelf de honden werpt. Misschien ga je dat ook wel denken als
je jezelf een paar keer per jaar twee weken lang met een zwangere teef
in een kelderruimte opsluit.
We lachen en Achim maakt met een automaat nog wat cappucino. Op de vensterbank ligt een ingepakte honkbalknuppel.
White Paradise, de naam is bewust gekozen. Achim en de zijnen willen
dat de Witte Herders het ultiem naar hun zin hebben. Zo goed naar hun
zin dat ze het best denkbare gezelschap voor mensen worden. Dat ze als
het ware een worden met hun baas.
We zijn gekomen voor het neuken. Kan dat? “Ja dat kan zeker,” bezweert
Achim. Buiten in het bos? Zijn gezicht betrekt. Daar is het vies. En de
boeren hebben net het land bespoten. Hij gebaart alsof hij een
brandweerslang in zijn handen heeft. Jasmin wordt uiteindelijk
losgelaten op de binnenplaats. Falko ook. De honden draaien om elkaar
heen, kijken ons aan. Falko beklimt Jasmin. Het voelt als de set van
een ranzige Oosteuropese pornofilm.
“Ik help hem altijd,” zegt Achim. “Dan gaat het sneller.” Hij zakt op
zijn knieen naast het copulerende stel en stopt zijn hand tussen hen
in. Op een afstandje kijkt echtgenote Irmi met over elkaar geslagen
armen toe. In elk oor heeft ze vier piercings. Er doemt in de fantasie
onwillekeurig een hele reeks ongepaste beelden op.
Falko, tong uit zijn bek, glijdt van de rug van Jasmin maar blijft
vastzitten. “Dit duurt tien minuten,” legt Achim uit. Hij lepelt nog
eens op welke hond welke pups heeft geworpen en tot welke stamboom ze
behoren. Hij kan ze alle honderdveertig van de afgelopen tien jaar
noemen.
Dan schiet Falko los. Op de tegels kwakken wat druppels sperma. Falko klimt tegen Achim op en likt zijn mond.
Zien ze jou als de leider?
“Ja,” antwoordt hij zonder aarzeling.
Falko en Jasmin nestelen zich aan zijn voeten. Hij kijkt om zich heen.
Dit is zijn paradijs.
tekst francisco van jole
|
|
